Don't count the days, Let the days count!: Koh Chang-Vientiane

Leve de zelfontspanner at Ankhor.

Het heeft weer een tijdje geduurd maar hier is er dan weer 1.
Ik moet je eerlijk vertellen dat het niet altijd meevalt een verslag te schrijven.
Je zit zo in een reismodus dat je er gewoon niet mee bezig bent. We zeggen dan tegen elkaar dat we nodig weer eens een blogje moeten maken.......vervolgens komt er dan niks van en moet je later, zoals nu, een groot verslag maken................ook mooi!!

Fijn, zo'n CB ballon!

Goed, op Koh Chang hebben we, zoals gepland, weining gedaan. Beetje eten en drinken, beetje zonnen en een beetje zwemmen, Massage hier en daar.......Oh ja, het actieve gedeelte bestond uit het huren van een scooter(125cc) om hiermee het eiland te verkennen. De eerste dag hebben we dit met een groepje gedaan. Was erg gezellig. We kwamen terecht bij een waterval waar je van rotsen af kon duiken. Das dus precies wat ik geweldig vind en ik refereer aan Australie 2006.....Roy en Frits weten wat ik bedoel. Ik ging helemaal los ha! De dag erna zijn we samen weggeweest, maar het weer was minder (tis regentijd in Thailand) en dan is alles dus minder op een eiland. Wel hebben we even de groeten overgebracht aan Matthijs, een nederlandse gozer die op Koh Chang een resort heeft waar Es en Wencke afgelopen december geweest zijn. Na vijf dagen op dit mooie eiland werd het weer tijd om door te gaan. Door naar Seam Reap, Cambodia!! Een reis van een uurtje of vijf/zes met de bus. Even wachten bij de grens voor een visa en je bent binnen. Wel weer gedoe met zo'n 'reisleider'die je dan probeert te laten pinnen en rare verhalen op gaat hangen, waar achteraf dan geen reet van klopt. Hij krijgt commissie als hij toeristen bij de grens, geld om laat wisselen. Iedereen probeert een graantje mee te pikken in dit land. Maar goed, we zijn niet bedondert ofzo, dus dat viel weer mee......In Seam Reap aangekomen moesten we eerst met de tuk tuk naar ons 'hotel'. Haha hotel mijn bibs!! Ze noemen het de green banana en hadden een mooie gelikte folder gezien waar plaatjes van een zwembad en schone, mooie kamers in stonden. Nou, dachten we, laten we dat maar doen en ook nog voor een aardige prijs. Aangekomen bleek het zwembad in aanbouw te zijn, althans dat zeiden de mensen daar. Haha, er hing een briefje achter de toonbank met de de tekst "over een week is het zwembad klaar, tot die tijd mag u voor 1 dollar in het zwembad van het hotel van mijn vader zwemmen'"!! We hebben daar wel gezwommen maar toch echt niet betaald. El had het al snel door en was er klaar mee. Ik daarentegen dacht in eerste intstantie dat het allemaal wel goed zou komen en dat dit bij backpacken hoor enzo.Tot de douche het voor de vierde keer in 1 dag niet deed en het mannetje wel erg laks reageerde op mijn vraag of hij het wilde laten maken. AI had ik dit al drie keer eerder gevraagd. Kortom, we waren er helemaal klaar mee en hebben onze spullen gepakt en zo dat hotel uit gelopen, wegwezen hier. Wat jammer was is dat het giga regende, hahaha, maar goed, het nieuwe hotel was 300 meter verderop, dus dat viel mee. Hier hebben we het prima gehad. De volgende dag zijn we met de tuk tuk naar de tempels van Ankhor geweest............Maaaaaaan wederom een hoogtepunt van deze reis. Wat mooi zeg!!El is hier vorig jaar ook geweest en ze had niks teveel gezegd hoor. Echt een aanrader voor als je eens in de buurt bent. ZIe de foto's) Ook hebben we in Seam Reap het oorlogsmuseum bezocht. Alles over het Pol Pot bewind en de mijnvelden etc. Erg indrukwekkend. Toen de Vienamezen een eind aan het regime van Pol Pot maakten heeft hij in de Seam Reap area een gigantisch mijnenveld aangelegd. Dit om zich te verdedigen. Je raadt het al, heel veel mijnen zijn niet ontploft en liggen er nog steeds. Weet je dat er in Cambodja elke week gemiddeld nog twee mensen gewond of gedood worden door een mijn? Elke week 2!! Je ziet dan ook veel mensen op straat met 1 arm of 1 been, bedelen omdat ze gewoon niet aan de bak komen. Ze worden niet geholpen door de regering en werkgevers willen ze niet hebben. We zaten bij een restaurantje toen er een kind van +-9 met zijn vader aan de hand bij ons tafeltje kwam, vragend om geld. We zagen meteen dat de vader blind was en dat het jongetje hem overal heen begeleide. Schrijnend om te zien. Cambodja is een land met veel tegenstrijdigheden. De rijken worden rijker en de armen armer. Ook niet zo heel verbazingwekkend als je weet dat er in de regering mensen zitten die in de tijd van Pol Pot (1975-1979) ook al in de regering zaten......!? Dit is misschien niet zo leuk om te lezen, maar ook dit hoort bij reizen en ik wilde het toch even vertellen.

Voor ons werd het weer tijd om door te gaan, door naar Laos! In Seam Reap hadden we een mooi vliegticket voor weinig weten te bemachtigen en zo waren we in goed een uur in Pakse, Laos. We zijn er met een klein toestel van Lao airlines heen gevlogen.......ppfff wel ff schrikken hoor, als er boven in de lucht ineens enorme turbulentie plaatsvind. Echter, de vliegreis verder was fantastisch! Binnen een uur waren we in Pakse.Pakse ligt in Zuid-Laos en is de basis om een tripje naar het Bolaven plateau te maken. Na twee relaxte dagen in het dorpje zelf hebben we wederom een scooter gehuurd en zijn we drie dagen op pad geweest op het plateau. Eerst zijn we naar Pakson gereden, alwaar we een nederlander bezocht hebben. Hij is getrouwd met een Lao vrouw en zij bezit een koffieplantage. Hij, Dik genaamd maar iedereen noemt hem coffee, waardoor de vraag"heb je nog coffee, Dik" voor mij erg voor de hand lag, doet het koffiedrinkgedeelte en de tourtjes op de plantage. Wat een goeie koffie zeg! Ik ben meteen vaste klant bij hem geworden. Als ik straks thuis ben en je hebt zin in een bakkie echte Lao koffie ben je nu al van harte welkom, hahaha. Na Pakson was het een uur of drie naar Tatlo. Tatlo is een dorpje in de jungle, echt fantastisch! Allemaal huisjes op palen en vee dat overal rondloopt. Net Nederland in de middeleeuwen. We hebben hier een junglewandeling van 4 uur gemaakt wat ons bij minority mensen bracht. Minderheden die in kleine dorpjes in de jungle wonen.. Hier heb ik aan de kinderen balonnen uitgedeelt. Centraal Beheer is nu dus ook bekend in de Jungle van Laos, haha. Maar zonder dollen, wat een ballon kan doen om een kind blij te maken. Mooi om te zien. Charlotte, bedankt daarvoor. Na Tatlo zijn we weer terug naar Pakse gereden en zaten onze drie dagen erop. Na nog een dagje Pakse zijn we met de VIP bus!! naar Vientiane, de hoofdstad van Laos gereden. Daar zijn we nu dus. Vientiane is niet zo heel bijzonder. We gaan waarschijnlijk morgen door naar Luang Prabang en das wel bijzonder. Het staat op de world herritage lijst en is dus beschermd. Waarschijnlijk blijven we daar een week, lekker chillen, maar dat lees je wel in een volgend verslag. Hieronder weer wat foto's. See ya!

In een minority village!